Operadaki Lamba Cini

6 Şubat 2023, sabah korkunç bir haberle uyandım ve hala toparlanmaya çalışıyorum, herkes gibi. Yine aynı şey oldu, sınırları içinde birsürü fay hattı bulunan bir deprem ülkesinde, ülkemizde deprem oldu, bir kış günü, apansız. Cumhuriyet tarihinin en büyük depremi. Buz gibi soğukta göçük altında nice çocuk, kadın, adam, yaşlı, genç ve evcil hayvan var. buz gibi soğukta titreyenler ve enkaz altındaki deprem kurbanlarına ulaşmaya çalışan gönüllüler. buz gibi soğukta pijamalarıyla enkaz altından çıkmak için bir ışık bekleyen nice can var. Enkaz altında sesini duyuramadan soğuktan donan birilerinin olduğunu düşünmek canımı öyle yakıyor ki!  Bu ülkenin vatandaşları olarak kendi kendimize yardım etmeye çalışıyor gibiydik, elimizden      geldiğince bir şeyler yapmaya çalışıyoruz ama bıktık artık. İnsanlar ölüyor. Birilerinin dostları, arkadaşları, kardeşleri, eşleri, çocukları, anne ve babaları ölüyor!  Birileri canlarından oluyor. Söyleyecek o kadar çok şey var ki! Sö...

Merhaba muggle dostlarım, Karların botlarımın altında çıtırdadığı bu tatlı şubat gününden hepinize selamlar. Evet kar nihayet geldi, hoşgeldi...  Size güzel bir şubat dilemek için uğradım! Sincapların kalbimdeki yerini anlatmaya kalksam ayrıca bir podcast bölümü yapmam gerekirdi, onun yerine size karlar içindeki sincabımın kartpostalını gönderdiğimi ve sevgiler dilediğimi varsayalım. :)  Bu arada  Operadaki Lamba Cini Podcast'in  yeni bölümü yayında! Bu bölümde de dizi muhabbeti yapmaya, kara aynayı konuşmaya devam ettim. Yeni bölüme Apple Podcast'lerden,  Spotify'dan ,  Anchor'dan  hemen şuan ulaşabilirsiniz! Yeni bölümlerden haberdar olmak için abone olmayı unutmayın! Sevgilerimle.   Rumeysa-

  Yaşlı cadı kara aynanın karşısına geçti ve buyurdu: "Ayna ayna... Söyle bana!" Yüzyıllar sonra genç bir kız el kadar küçük kara aynasını avuçlarının içine aldı, kara ayna aydınlandı, kız buyurdu: "Hey Siri... Operadaki Lamba Cini Podcast'in yeni bölümünü aç..." :)) Herkese merhaba... Nasılsınız? Haftanız nasıldı? Ben şuan (nihayet!!!!!!) yağmur damlaları eşliğinde karanlık kahvemi yudumluyorum. Doğrusu başımı yukarı çevirdiğimde gördüğüm manzara kıkırdamamı sağladı. Akraba ziyaretindeki küçük bir çocuğun evde bulduğu bir kapıya yaslanıp, parmak uçlarında yükselerek buğulu camın arkasından merakla "İçeride ne varmış..." diye bakmaya çalışması gibi güneşi görmeye çalıştım az önce. O buğulu camın arkasından yansıyan florasan ışık gibi parlıyordu güneş, gri yağmur bulutlarını iteleye iteleye bana selam vermeye çalışıyordu. "Güneş tatlım! Seni görmek güzel ama izin verelim de biraz yağmur yağsın ve yeşil olan her şey sevgilisine kavuşsun... Tamam mı...

  "Mutlu aileler birbirine benzer, her mutsuz aileninse kendine özgü bir mutsuzluğu vardır...." der Tolstoy, Anna Karenina'da... Ne harikulade bir giriş cümlesidir, ben de açılışı bu cümleyle yapmak istedim.  Evet  Aile dünyanın en güzel şeyi, aile demek koşulsuz sevgi demek. Aile demek sığınak demek, aile demek sıcaklık demek... Sizi herkes terkeder ama aileniz hep oradadır, aile candır, kalp atışıdır ve herşeyin başında saygı, anlayış, iyi niyet ve efor olduktan sonra aile insanın sahip olabileceği en enn ennnnn güzel şeydir. Aile bir hazine, bir mucizedir, aile her şeydir... İlkokul kitaplarında pembe yanaklı çocuklar anne babalarının kucağına oturur kitap okurlar, ev sıcacıktır, herkes çok mutludur ama masallardaki aile tasviri herkes için geçerli midir?  Aile şahanedir. iyisine denk geldiyseniz, olması gerektiği gibi olanına denk geldiyseniz...  Operadaki Lamba Cini Podcast'in  yeni bölümünde aileyi konuştum... Ama toksik olanını. Bu bölümde ailesinin ...

Bütün İbrahimi dinlerde ya da pek çok inanışta, pek çok disiplinde hayata yalnızca bir kez geldiğimize inanırız. Yalnızca bir kez. Tek seferlik bir bilet. Sadece bir yolculuk . Hal böyle olunca insan elindeki tek yaşama, tek dünyaya tutunuyor, yaşayabileceği tek hayata sıkıca bağlanıyor ama tek bir yaşam dahi olsa, tek bir bilet de olsa elinde bence yüzlerce, binlerce hayat yaşamak mümkün... Size söylemem gerekir ki ben binlerce hayat yaşadım , binlerce insan tanıdım, binlerce adam ve kadın sevdim, apayrı evrenlere, apayrı boyutlara, apayrı türlere, apayrı yaşamlara dokundum, çocuk oldum, kadın ya da adam oldum, dünyaları gezdim, dünyaları dolaştım, dünyaların kraliçesi, prensesi ya da kralı oldum, belki savaştım, seviştim, barıştım ya da terkettim, sonra yaşlandım, tecrübe edindim ve belki de veda ettim. Bunların hepsi, yaşadığım tüm hayatlar, gezindiğim tüm dünyalar ziyaret ettiğim tüm medeniyetler kitapların içindeydi.  Kitaplar... Evet o büyülü sayfalar. Benim yüzlerce, binlerc...

Merhabalar... 2023'ün ilk iki haftası geride kalmışken zamanı yeniden sorgular oldum. Zaman adeta tek boynuzlu bir atmışcasına uçup kaçıyor, gören ya da yakalayan varsa söylesin!! :)  Yine de söylemeliyim ki 2023'ün ilk günleri benim için fena değildi. Arkamda kalan odaya o aralık kapıdan gizlice bakabilsem de, içeri yeniden girebilmem mümkün değil ama o odada neler yaptığımı hatırlayabilirim. Ben de 2022 odası ve diğer odalarda neler yaptığımı düşündüm bugünlerde, hatırladığım şeylere gülüyor ve hepsini kucaklıyorum.  Operadaki Lamba Cini podcast'in yeni bölümünde iyileşmeyi konuştum. Yeni yılın ilk kampını da andım elbet.  Yeni yılın ilk kampında kurak kışın buruk soğuğuyla donanmış yere uzanmış, ellerimi başımın altında birleştirip gözlerimi gökyüzüne çevirmişken gördüğüm manzara buydu.  Basit mi? Bence dünyanın en güzel manzarasıydı. Sonra onların habitatına öylece dalıvermişken ve sakince yeşili izlerken, birkaç kuş geldi ayaklarımın dibine,  hoşgeldin der...

  Hey! Merhabalar... Bu satırları okuyabiliyorsanız 2022'den sağ çıktınız demektir! Tebrikler... Umarım 2023 yılında tüm güzelliklerle kutsanır, ödüllendirilir ve mutlulukla ışıldarsınız.  Not: Operadaki Lamba Cini Podcast'in bonus bölümünü dinlediniz mi? Bonus'a Apple Podcast'lerden,  Spotify'dan  ya da  Anchor'dan  ulaşabilirsiniz :)  Sevgiler,  Rumeysa xx